Stracone stulecie w ekonomi

Mechanizm nowoczesnej lichwy opiera się na konstrukcji podwójnego depozytu nieprawidłowego. Pierwszy depozyt nieprawidłowy wywłaszcza deponenta z realnego kapitału na rzecz bilansu banku. Drugi depozyt nieprawidłowy generuje dłużną iluzję M1 dla kredytobiorcy. W efekcie lichwa nie jest opłatą za udostępnienie realnego majątku, lecz drapieżnym poborem odsetkowym dokonywanym od roszczenia zbudowanego na innym roszczeniu. 
Pobór odsetek od roszczenia do roszczenia oznacza, że bank nie pożycza kredytobiorcy ani grosza z pieniędzy wpłaconych przez deponentów. Bank stwarza na koncie kredytobiorcy wyłącznie nowe cyfrowe zobowiązanie (roszczenie) i żąda realnych odsetek za sam fakt powielania dłużnej iluzji, na której opiera się cały system.